Burn-out - Depressie - Etiket

EFFICIËNTE HULPVERLENING


Tegenwoordig zijn er veel therapieën - behandelingstrajecten en behandelings- begeleidingsvormen.

Dan heb je nog de keuze uit professionals zoals een (klinisch) psycholoog, psychiater, psychotherapeuten, honderd en een coachen en andere therapeuten, enz.


Onze bedoeling is niet om een extra vorm van hulpverlening aan te bieden, hierin is ondertussen een uitgebreid (over) aanbod, maar we willen graag een doorgeefluik zijn naar de meest efficiënte hulpvorm - kansen creëren om op een creatieve manier met gevoelens en bewegingen te kunnen - mogen omgaan, inzichten geven voor een betere levenskwaliteit, zonder dat je daarvoor per se op zoek moet gaan naar een 'etiket' - diagnose. (m.u.v. 'nodig' voor klinische - pathologische aandoeningen)


Namelijk niet iedereen met een depressie, heeft per direct baat bij een (klinisch) psycholoog of coach/trainer bij een burn-out. Alles is afhankelijk van de heersende situatie, karakterkenmerken, bewegelijkheid, doelstelling, onderliggende redenen – oorzaken, verwachtingen, enz.

Wij willen daarom preventiewerk verrichten, zodat mensen beter tot een herstelproces kunnen komen - niet terugvallen in hun (oude) patronen, omdat ze sneller bij de meest efficiënte hulpvorm, -verlener terechtkomen. Of inzicht krijgen in hun werk- en leefomgeving of deze hun wel (nog) genoeg motiveert?


Op die manier proberen we een bijdrage te leveren aan de heersende wachtlijsten en overbelaste hulpverleners. Zodat hun de aandacht kunnen vestigen op mensen die 'echt' een diagnose nodig hebben om zich beter te kunnen ontwikkelen - aansluiting te krijgen op de 'frequentie' van de hedendaagse maatschappij.

    ETIKETTEN - DIAGNOSES

    ADHD EN - OF

    DEPRESSIE

    Heb je ADHD en ook de diagnose depressie? Dan is de vraag: 'heb je baat bij een (klinisch) psycholoog waarbij je in je hoofd moet gaan'? Of kunnen we je beter gebruik laten maken van je lichamelijke kracht en je laten helpen door een praktische coach? Namelijk een persoon met ADHD is van nature een zeer beweeglijk persoon. Als je dagelijks in je leef- of werkomgeving je lichamelijke bewegingen moet onderdrukken, ga je automatisch met ter tijd "bewegen" in je hoofd! Een hulpverlening waarbij je dan nog meer in je hoofd moet gaan, kan je depressie langer in standhouden. Een aanpak door een praktische coach biedt hierbij een kortere duurtijd van je behandeling - terugvalpreventie. Of zijn er nu - uit het verleden (onverwerkte) gebeurtenissen die voor negatieve gevoelens zorgen, dan staat de depressie los van je ADHD en is een (klinisch) psycholoog hierbij een gerichtere hulpverlening. Of is je 'depressie' een bore-out omdat je geen motivatie hebt vanuit je school-, werk- of leefomgeving omdat je bv. tegen je natuur in, een theoretische studierichting volgt - jobinvulling hebt - i.p.v. een technische - visueel praktische? Of heb je helemaal geen ADHD (verkeerde diagnose) en ben je hoogbegaafd? (Door gebrek aan opleiding - begrip of onwetendheid onder professionals, kan hoogbegaafdheid over het hoofd gezien worden!) Of is je depressie mogelijk een verkeerde diagnose omdat je eigenlijk een verminderde schildklierwerking hebt? (Depressie en verminderde schildklierwerking hebben soortgelijke symptomen)

    PERFECTIONISME

    Is het perfectionisme een drang naar controle? Dan is een omgangsvorm waarmee de levenskwaliteit verbetert een meerwaarde. Of is het perfectionisme eerder een angst om 'fouten' te maken - een strategie opgebouwd vanuit een  overlevingsmechanisme? Dan zijn er andere onderliggende redenen. Het ‘etiket’ perfectionisme vraagt dan geen focus, wel de 'angst' die men meedraagt vanuit het heden - verleden. Of zie jij gewoon alles vanuit één geheel en ervaart je omgeving dit als perfectionisme? Allen vragen een andere aanpak!

    BURN-OUT

    Heb je de diagnose burn-out? Is dan de oorzaak te vinden in je werkomgeving en - of in je leefomgeving? Werk je tegen je natuur in? Of heb je door een laag zelfbeeld - via jouw 'mentale' kracht, jezelf aangeleerd je lichamelijke grenzen te overschrijden - 'pijn' te negeren? Of is de onderliggende reden dat je in je jeugd van je ‘opvoeders’ te horen kreeg 'dat je alleen door (fysiek) hard te werken, je veel geld kan verdienen – het kan maken in je leven'? Wil je zich (on)bewust nog altijd 'bewijzen naar je opvoeders of omgeving', op zoek naar erkenning - waardering? Al deze situaties vragen een andere aanpak!

    LICHT AUTISME - ASS

    Heb je 'licht' autisme - ASS? Heb je dan daadwerkelijk al die zogenoemde 'tekortkomingen'? Want er is een diversiteit aan verschijningsvormen van autisme, en er is ook nog altijd het klassieke beeld van (laag-functionerend) autisme. Leggen we de focus op 'het anders zijn' en zoeken we een professional die een grote kennis heeft over autisme en een verklaring geeft voor je problemen? Of gaan we inzicht geven in je belemmering(en) door jezelf beter te leren begrijpen hoe je als persoon fundamenteel voelt - denkt - leert - communiceert - Het ‘cognitief kunnen’ proberen te stimuleren en je zo onderbouwd kan uitleggen aan je werk- en of leefomgeving hoe men jouw talenten kan inzetten - je motiveren? Dit kan hierbij ook al een grote hulp zijn, zonder dat je als persoon je gedrag en denkwijze tegen de ware natuur in, moet gaan 'corrigeren’ of per se op zoek gaan naar een diagnose. Of is je licht autisme - ASS hoogbegaafdheid? (verkeerde diagnose - hoogbegaafdheid is nog altijd onvoldoende gekend - is NIET zoals hoog-intelligent!). Want de aanpak die men bij personen met licht autisme - ASS gebruikt, heeft ook een positieve werking bij mensen met een hoogbegaafdheid.

    Krijg je inzicht in jouw vicieuze cirkel? Snap je nu waarom je mogelijk na een bepaalde hulpverlening altijd een terugval krijgt?

    Jouw efficiënte hulpverlening is dus sterk afhankelijk van de (onderliggende) redenen - oorzaken - natuurlijk bewegingsapparaat - denkvermogen - (onbewuste) emoties - gedragspatroon - fundamentele manier waarop je informatie verwerkt - enz.

    VRAAGSTELLING?

    Wie heeft er het meeste ‘last’ van de zogenoemde tekortkomingen - belemmering bij sociale interacties - moeilijk kunnen functioneren in het dagelijkse leven? De persoon waar het om gaat of zijn omgeving?


    Wordt de persoon waar het om gaat er angstig - onzeker van en heeft die de behoefte om deze te kunnen omkaderen - vragende partij? Door een (DSM)-diagnose te verkrijgen, worden ernstige problemen vermeden!


    Of is het de omgeving die hun angsten 'overzetten' - verwachtingen creëren naar de 'tekortkomingen' van de persoon waar het om gaat? En deze persoon zich tegen zijn natuur in, sociaal voelend anders moet kunnen gedragen - beter empathisch reageren – beweeglijkheid onderdrukken?

    WIST JE DAT...


    AD(H)D(vooral bij volwassen!) - Gedragsstoornissen zoals: ODD - OCD(dwangneurose) en stemmingsstoornissen zoals: Depressie - Bipolaire stoornis - CD cyclothyme (milde vorm bipolaire) - PDD dysthymie (chronische milde depressie), de meest voorkomende 'verkeerde' diagnoses zijn? Er ook onvolledige en "verouderde' diagnoses zijn?

    Door dan alleen de focus te leggen op "de diagnose" - "het etiket", bestaat de kans op:


    • Stigmatisatie - het 'etiket' komt eerst, dan pas de 'eigen persoonlijkheid' - talenten - creatieve vaardigheden
    • Behandelen als "stereotiepen" - waardoor er minder ruimte wordt gecreëerd om jezelf te mogen zijn
    • Zich onterecht identificeert met de diagnose - vereenzelvigen
    • Onaangepaste en contraproductieve studiekeuzes, die leiden naar een 'verkeerde' werkomgeving - hierdoor burn-out - bore-out - depressie kan ontstaan bij gebrek aan motivatie
    • Nevenwerkingen van de onterechte behandeling.


    Er soms alleen een (fysieke) aanpassing nodig is in de leef- werkomgeving (jobinvulling), die aanvullend is op de ‘denk- en handelwijze’ van de persoon waar het om gaat? En hierdoor het gedrag van deze jongeren - volwassenen kan veranderen - zonder dat deze het gevoel heeft omdat het 'moet', er belangrijke verbeteringen kunnen ontstaan? Dit kan zijn omdat:


    • Veranderen van school - studierichting - jobinvulling
    • Andere opvoedingsstijl
    • Interne organisatie binnen de leef- of werkomgeving,
    • Kansen krijgen om creatief te mogen omgaan met 'belemmeringen' - 'gevoelens', enz.


    Bv. Ben je van nature een creatieve team-player en bevind je zich in je job solitaire in een kleine kantoorruimte? Of ben je een heel bewegelijk persoon - visueel praktisch ingesteld, die zich in een theoretische omkadering bevindt - beweegelijkheid 'moet' onderdrukken? Of een analytisch persoon die bv. voor een administratieve jobinvulling een hele weg moet afleggen naar het kopieerapparaat? Dan heb je onderweg (onopgemerkt!) alle problemen aangepakt, en begrijpt niemand op het einde van de dag waarom jij zo moe bent, want je diende alleen maar wat kopietjes te maken.

    In veel situaties wordt er gewerkt tegen de "natuurlijke aard." Hierbij je werkomgeving en of jobinvulling aanpassen naar jouw manier van "handelen & denken", kan al een wereld van verschil geven. De kans op

    burn-out of depressie gaan hierdoor sterk verminderen!

    Als je zich toch aan die 'foute' studierichting - jobinvulling bewust gaat aanpassen - omgangsvormen aanleren, ga je weinig gemotiveerd blijven en hierbij vastlopen. Burn-out - Bore-out - Depressie die niet klinisch of chronisch is - vicieuze cirkel na hulpverlening, enz. kunnen hiervan een gevolg zijn. Moeten mensen per se een duidelijke oplossing vinden of tegen hun natuur in, vaardigheden gaan aanleren om beter sociale contacten te kunnen leggen en - of communicatie teweeg te brengen, omdat 'anderen' dit verwachtingspatroon naar hun toe creëren? Soms willen volwassenen te snel en te gemakkelijk een 'etiket' diagnose aan kinderen verbinden.

    Bedenk ook dat het vaak het 'bewustmaken' is, dat jongeren - volwassen doet vastlopen...

    Mijn bedoeling is om de 'persoon' zichtbaar te maken achter het DSM-etiket(ten) en de Burn-out - Depressie diagnose.


    Vanuit mijn vakkennis en eigen ervaring ga ik je informeren & verklaringen geven...

    Wie ben "ik"?

    Ik ben Anne Elisabeth (1969) - als jong volwassenen het verkeerd 'etiket' ADD heeft opgeplakt gekregen, omdat ik er zogenaamd alle symptomen en kenmerken van had...(maar niet dieper keken)

    Omdat ik als kind - jongere - volwassenen in mijn omgeving als 'raar' en 'niet normaal' werd ervaren, terwijl dit voor mezelf niet zo aanvoelde, maar omdat men telkens de focus legde op mijn zogenoemd 'anderszijn' ik mezelf als een 'buitenbeentje' begon te voelen, alsof ik van een andere planeet kwam - 'te' was met mijn emoties - (onbewust)confronteerde, dat als 'brutaal' door anderen werd aanzien - reacties gaf die ikzelf noch mijn omgeving konden begrijpen. Bij toeval op de leeftijd van 47-48 jaar, een klinische neuropsycholoog mij eindelijk door gericht onderzoek, 'mijn levenspuzzel' kon laten leggen. Inderdaad ik ben 'niet normaal' 😉 -  beschik over een hoog analytisch vermogen - snel causaal denken - heb intense, extreme en complexe emoties - mijn hersenen werken daadwerkelijk fundamenteel anders dan bij 'normale' mensen...

    Ook ben ik een moeder van een zoon die als jong kind de (verkeerde)diagnose ASS heeft gekregen, waar we als 'ouder' ons nooit echt goed bij hebben gevoeld, maar we waren geen '(des)kundigen'. Zowel in het basisonderwijs als in het secundair onderwijs(t.e.m. het 3 de middelbaar) en leefomgeving, heeft hij hiervoor de nodige 'ontzorging' gekregen, maar liep hierdoor helemaal vast. Want zelf vond hij deze 'onnodig'. Voor hem voelde deze 'zorg' meer aan als een 'last' dan een 'voordeel' - op zijn verzoek 'de extra (ont)zorgen' gestaakt. En op jongvolwassen leeftijd, door het 'etiket' los te koppelen, zijn kansen kreeg via een efficiënte hulpverlener, om eindelijk 'op zijn manier' zich te mogen ontwikkelen, wat een wereld van verandering voor 'alle partijen' heeft opgeleverd!

    Ik ben geen DSM-kundige, maar wel een 'etiket'-deskundige die vanuit een wetendheid - levenservaring en via onderbouwde vakkennis, mensen kan begeleiden naar een efficiëntere hulpverlening. Een taak die ik graag met veel passie wil uitvoeren om zo onnodig leed bij (jong)volwassenen te kunnen voorkomen!